Δε βάζω εγώ μυαλό

ΑΡΗΣ είσαι για πάντα και παντού

Όταν όλα καταρρέουν, διαλυμένα, μισογκρεμισμένα, μαύρα και άραχνα. Όταν όλα δείχνουν ότι το τέλος, όσο άσχημο και πικρό και αν είναι, είναι προτιμότερο από το βασανιστήριο της ζωής να παραταθεί ακόμα λίγο. Όταν ο επιθανάτιος ρόγχος συνδυάζεται με τους χτύπους της καρδιάς σου. Όταν όλα είναι ζοφερά και το μέλλον δεν έχει καμία ελπίδα για ανατροπή στο θαύμα. Συνέχεια

Στα γνωστά λημέρια

25

 

‘Ήρθε η ώρα να διαβούμε ξανά το ίδιο μονοπάτι, το τόσο γνώριμο για μας που θαρρείς έχει ονόματα δικά μας χαραγμένα στο διάβα του. Συνθήματα γραμμένα σε τοίχους, σημαίες που κυματίζουν ψηλά και οι φωνές μας, οι δικές μας φωνές, να δονούν την ατμόσφαιρα ξανά και ξανά και ακόμα μια φορά ξανά. Συνέχεια