Carlo Vive

 

Κάρλος

Γένοβα, 20 Ιουλίου 2001, ακριβώς 15 χρόνια πίσω στο θυμητικό του νου η σημαδιακή ημέρα που ο καπιταλισμός έριξε το σπόρο της αδυσώπητης βίας σε όσους αντιστέκονται. Συνέχεια ανάγνωσης

Refugees Welcome

Refugees Welcome

Ζώντας σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, η δίνη της οποίας είναι τέτοια, που έχει φέρει τα πάνω κάτω σε όσα είχαμε για δεδομένα στην κοινωνία μας. Ανεργία, φτώχεια, ανάγκη, προσφυγιά, πρωταγωνιστούν και επικρατούν στην καθημερινότητα όλων. Συνέχεια ανάγνωσης

Με λένε δρόμο

Παίρνω βαθιά ανάσα και τα βγάζω όλα από μέσα μου με τη μία. Όχι ακριβώς όλα, αυτά που γίνανε απόψε, μέσα σε λίγες ώρες, εκεί που όλοι λένε ότι καταλαβαίνουν, κατανοούν αλλά πάντα μα πάντα δείχνουν ότι δε νιώθουν τίποτα και απλά θέλουν να σε ξεφορτωθούν από τον μικρόκοσμο τους. Σαν σκουπίδι στον κάδο, κακό σπυρί που βγήκε σε ακατάλληλο σημείο και τους πονά και τους γδέρνει. Συνέχεια ανάγνωσης

Δε βάζω εγώ μυαλό

ΑΡΗΣ είσαι για πάντα και παντού

Όταν όλα καταρρέουν, διαλυμένα, μισογκρεμισμένα, μαύρα και άραχνα. Όταν όλα δείχνουν ότι το τέλος, όσο άσχημο και πικρό και αν είναι, είναι προτιμότερο από το βασανιστήριο της ζωής να παραταθεί ακόμα λίγο. Όταν ο επιθανάτιος ρόγχος συνδυάζεται με τους χτύπους της καρδιάς σου. Όταν όλα είναι ζοφερά και το μέλλον δεν έχει καμία ελπίδα για ανατροπή στο θαύμα. Συνέχεια ανάγνωσης

Στα γνωστά λημέρια

25

 

‘Ήρθε η ώρα να διαβούμε ξανά το ίδιο μονοπάτι, το τόσο γνώριμο για μας που θαρρείς έχει ονόματα δικά μας χαραγμένα στο διάβα του. Συνθήματα γραμμένα σε τοίχους, σημαίες που κυματίζουν ψηλά και οι φωνές μας, οι δικές μας φωνές, να δονούν την ατμόσφαιρα ξανά και ξανά και ακόμα μια φορά ξανά. Συνέχεια ανάγνωσης

Το αληθινό

3.php

Αν δεν είσαι ένας/μια από εμάς δε μπορείς να καταλάβεις. Δε μπορείς να νιώσεις το αίμα που κυλά καυτό, να δίνει ρυθμό σε κάθε ικμάδα του κορμιού σου, τα χτυπήματα του εγκεφάλου παρέα με αυτή της καρδιάς. Συνέχεια ανάγνωσης

Ματωμένος Χρυσός

antigold apopseis arnaia. 3
Εμείς, οι πιστοί του Άρη Θεσσαλονίκης, είμαστε εδώ για 101 χρόνια και έχουμε σκοπό να μη σταματήσουμε ποτέ να μην είμαστε παρόντες στον τόπο αυτό. Τα ιδανικά και οι αξίες που είναι ακόμα εδώ από το μακρινό Μάρτη του 1914, μένουν ακόμα ατόφιες και αναλλοίωτες στο χρόνο, σε οτιδήποτε θα μπορούσε να κάμψει στο χιλιοστό όλα όσα πιστεύουμε και αντιπροσωπεύουμε. Συνέχεια ανάγνωσης